Sławomir Józef Czarlewski

Sławomir Józef Czarlewski urodził się 7 maja 1955 roku w Gdańsku. Pochodzi z rodziny zamieszkałej w przedwojennym Gdańsku; dziadek i wuj byli obrońcami Poczty Polskiej. Po ukończeniu liceum ogólnokształcącego w 1974 roku podjął studia prawnicze. W 1978 roku został działaczem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, był również współpracownikiem Studenckiego Komitetu Solidarności. Za działalność antysystemową został skreślony z listy studentów Uniwersytetu Gdańskiego. W 1979 przystąpił do Ruchu Młodej Polski. W 1980 ukończył studia. Bezpośrednio po nich rozpoczął pracę w gdańskim oddziale Państwowej Inspekcji Handlowej. Na początku lat 80. był działaczem NSZZ Solidarność (m.in. kierownik działu ds. współpracy z rządem w Biurze Komisji Krajowej).

W latach 80. wyjechał do Francji, gdzie kształcił się na studiach podyplomowych z historii najnowszej w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu. Od 1982 do 1984 zasiadał w kierownictwie Biura Zagranicznego Solidarności w Brukseli, był również wiceprzewodniczącym Komitetu Koordynacyjnego we Francji. W drugiej połowie lat 80. związany z Polską Misją Katolicką we Francji, był redaktorem pisma Głos Katolicki.

W 1991 objął funkcję konsula generalnego RP w Lyonie (1991–1996). Od 1997 do 2002 sprawował urząd ministra pełnomocnego w ambasadzie RP w Paryżu. Po powrocie do kraju przez krótki okres stał na czele projektu Spotkań Europejskich Stowarzyszenia Francja–Polska dla Europy, a później był członkiem zarządu oraz dyrektorem ds. międzynarodowych spółki Dories. Od 2005 do 2007 pracował dla Biblioteki Polskiej w Paryżu (jako organizator sponsoringu). W latach 2006–2007 był również pełnomocnikiem prezydenta Gdańska ds. Europejskiego Centrum Solidarności. W czerwcu 2007 rozpoczął misję ambasadora RP w Belgii, odwołany ze stanowiska 15 lutego 2012. Od tego czasu działa w biznesie. Poparł Władysława Kosiniaka-Kamysza w wyborach prezydenckich w 2020. W 2009 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2022 Krzyżem Wolności i Solidarności.