Maciej Ludwik Berek
Biografia
Maciej Ludwik Berek urodził się 12 maja 1972 w Gdańsku. Ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studium integracji europejskiej (organizowane przez KSAP i ENA). Uzyskał uprawnienia radcy prawnego.
W 1997 został pracownikiem Kancelarii Senatu RP, doszedł do stanowiska zastępcy dyrektora Biura Prawno-Organizacyjnego. Od 2004 był zatrudniony w Najwyższej Izbie Kontroli, m.in. jako wicedyrektor w Departamencie Prawnym i Orzecznictwa Kontrolnego. Należał do Polskiego Towarzystwa Legislacji. W grudniu 2007 został powołany na stanowisko prezesa Rządowego Centrum Legislacji, a w styczniu 2008 objął równocześnie funkcję sekretarza Rady Ministrów. W 2013 został wiceprzewodniczącym Zespołu ds. Programowania Prac Rządu. W trakcie konkursu w 2015 roku został zgłoszony przez rząd Ewy Kopacz jako przedstawiciel Polski w Europejskim Trybunale Obrachunkowym; w listopadzie tego roku nowy rząd unieważnił konkurs i rekomendowano innego kandydata. W tym samym miesiącu Maciej Berek został odwołany z funkcji w administracji rządowej.
W 2016 obronił pracę doktorską napisaną pod kierunkiem Marka Zubiki w Instytucie Nauk o Państwie i Prawie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, zatytułowaną „Rada Ministrów jako organ inicjujący postępowanie ustawodawcze”. W 2020 objął stanowisko dyrektora Centrum Informacyjnego Senatu. W 2021 został dyrektorem generalnym Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, a w 2022 – głównym koordynatorem ds. rozwoju strategicznego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. W 2023 został zatrudniony jako główny legislator Pracodawców RP, prowadząc jednocześnie własną kancelarię radcowską. W lipcu 2023 Sejm X kadencji wybrał go na urząd ministra-członka Rady Ministrów w trzecim rządzie Donalda Tuska; następnego dnia powołał go Prezydent RP. Objął także funkcję przewodniczącego Komitetu Stałego Rady Ministrów. W lipcu 2025 został ministrem nadzoru nad wdrażaniem polityki rządu.