Wanda Bargiełowska-Bargeyłło
Biografia
Wanda Bargiełowska-Bargeyłło (ur. 29 sierpnia 1938 w Gdańsku, zm. 23 listopada 2025 w Warszawie) – polska śpiewaczka operowa mezzosopran. Jej rodzice pochodzili z Litwy. Ukończyła średnią szkołę muzyczną, a następnie Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Gdańsku oraz Wydział Wokalny Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Gdańsku w klasie prof. Barbary Iglikowskiej (1968).
Latem 1969 w ramach stypendium Vacanze musicale doskonaliła warsztat wokalny u Giny Cigni w Wenecji. Brała też udział w kursach interpretacji w Wagnerowskiej w Bayreuth.
Wieloletnia solistka Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie (1967–2014), w którym wystąpiła w 1210 przedstawieniach. Na deskach Teatru Wielkiego zadebiutowała 16 listopada 1962 r. wcielając się w postać Łariny w Eugeniuszu Onieginie Piotra Czajkowskiego w reżyserii Lydii Zamkow.
W latach 1982–1985 była solistką Staatstheater am Gärtnerplatz w Monachium. Występowała również m.in. w Operze Bydgoskiej, Operze Wrocławskiej, Operze Śląskiej w Bytomiu, Teatrze Wielkim w Poznaniu i w Staatstheater w Hagen. Ostatnią rolę, Starej Niewiasty, zaśpiewała w 2012 r. w Straszny dwór Stanisława Moniuszki w reżyserii Roberto Skolmowskiego w białostockiej Operze i Filharmonii Podlaskiej.
Od 1969 r. była członkinią ZASP-u, związana z Sekcją Opery, Operetki i Baletu (dzisiaj Teatrów Muzycznych ZASP), pełniąc w jej zarządzie zaszczytne funkcje, w 2014 r. została przyjęta przez Kapitułę do grona Członków Zasłużonych Stowarzyszenia. Wieloletnia członkini Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego.
Matka Anny Kutkowskiej-Kass (sopran koloraturowy).
Zmarła w Warszawie, pochowana 28 listopada 2025 r. na cmentarzu w Odrzywole.