Gabriela Renata Danielewicz
Biografia
Gabriela Renata Danielewicz urodziła się w Gdańsku. Jest córką Stanisława Danielewicza, dyplomaty i pracownika Konsulatu Generalnego II Rzeczypospolitej w Wolnym Mieście Gdańsku.
Podczas II wojny światowej mieszkała wraz z rodzicami w Nowym Sączu, a po wojnie kontynuowała edukację w Nowym Sączu. W 1945 roku ponownie zamieszkała w Gdańsku. W latach 1955–1960 ukończyła II Liceum Ogólnokształcące Wrzeszcza, studiowała historię i socjologię na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, a w 1968 roku ukończyła podyplomowe studia dziennikarskie i historyczne w Warszawie, zaś w 1974 roku bibliotekoznawstwo na Uniwersytecie Gdańskim.
W 1961 podjęła pracę w Dzienniku Bałtyckim. Pracowała także w Dziale Informacji Naukowej CBKO (1961–1963), w gdańskim Miastoprojekcie (1965–1969), a następnie jako kierownik biblioteki naukowej w Instytucie Morskim (1969–1985) oraz w Instytucie Nauk Społecznych Politechniki Gdańskiej (1985–1989). Jednocześnie uprawiała dziennikarstwo, promując postacie zasłużonych gdańszczan i Pomorzan na łamach Dziennika Bałtyckiego, Głosu Wybrzeża i innych periodyków regionalnych.
Po przejściu na emeryturę w 1988 roku poświęciła się pisarstwu. Opublikowała blisko 600 artykułów popularnonaukowych i audycji radiowych oraz wydała 19 książek dotyczących Gdańska i Sopotu. Jej pierwsza książka, Polki w Wolnym Mieście Gdańsku (1985), została napisana wspólnie z Marią Koprowską i Mirosławą Walicką. Wśród innych tytułów znajdują się Opowieści o dawnych gdańszczanach (1994), Tajemnice sopockiego lata (1994), W kręgu Polonii gdańskiej (1996), Pod dachami gdańskich kamieniczek (1999), Pamięci powojennego Gdańska-Wrzeszcza (2009) i Wrzeszcz, co odszedł w przeszłość (2010).
Mieszka we Wrzeszczu.