Cornelis van Almonde
Biografia
Cornelis van Almonde (ur. 1762 w Gdańsku – zm. 6 listopada 1844 w Gdańsku) był gdańskim kupcem i holenderskim urzędnikiem konsularnym, Mennonitą, który przeszedł na kalwinizm.
\nRodzina przybyła w XVII wieku z Holandii. Jego ojcem był również Cornelius (1719–1792), a dziadek Cornelius (1682–1760).
\nZajmował się handlem zbożem i był współwłaścicielem (1815–1828) największej miejscowej firmy kupieckiej Almonde und Behrend, zajmującej się także handlem sukna, jedwabiem i wielbłądzią wełną przy Hundegasse 51 (ul. Ogarna).
\nBył właścicielem kamienic przy Langgasse 19 (ul. Długa), domu letniskowego we Wrzeszczu przy obecnej ul. Miszewskiego i Hundegasse 66, spichlerza König David na Wyspie Spichrzów, wsi Piecki (Pietzkendorf), obecnie w granicach Gdańska, oraz osady Arciszewo (Artschau) koło Straszyna pod Gdańskiem (1808).
\nPełnił funkcję konsula Holandii w Gdańsku (1810–1844).
\nPoczątkowo mieszkał w kamienicy przy Krebsmarkt (Targ Rakowy). Zajmował pałacyk przy Langgarten 47 (ob. ul. Długie Ogrody); początkowo jako dzierżawca (od 1803), następnie właściciel (od 1808), w którym m.in. gościł Napoleona Bonaparte’a (1807).
\nProwadził też działalność charytatywną - był prezesem zarządu szpitali św. Ducha i św. Elżbiety w Gdańsku (1797).