Stefan Chwin
Biografia
Stefan Chwin urodził się 11 kwietnia 1949 w Gdańsku. W 1968 roku ukończył Państwowe Liceum Technik Plastycznych w Gdyni-Orłowie, a w 1972 roku filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim, pisząc pracę magisterską Gombrowicz i Forma Polskanapisaną pod kierunkiem prof. Marii Janion.
W 1982 roku uzyskał stopień doktora za pracę System romantyczny we współczesnej literaturze polskiej na przykładzie twórczości Wacława Berenta, Bruno Schulza, Stanisława Ignacego Witkiewicza, Tadeusza Konwickiego, Tadeusza Nowaka (promotor prof. Maria Janion). Habilitował się w 1994 roku na podstawie rozprawy „Literatura i zdrada. Od Konrada Wallenroda do Małej Apokalipsy”, wyróżnioną nagrodą Ministra Edukacji Narodowej za wybitne osiągnięcia naukowe.
W 1998 roku objął stanowisko profesora nadzwyczajnego na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Gdańskiego. W 2013 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych oraz stanowisko profesora zwyczajnego.
Jako naukowiec zajmuje się romantyzmem i romantycznymi inspiracjami w literaturze nowoczesnej. Wykładał w Instytucie Filologii Polskiej UG, prowadził gościnnie warsztaty prozatorskie w Studium Literacko-Artystycznym UJ. W czasach studenckich współpracował z pismem Uniwersytetu Gdańskiego „Bakałarz” oraz był członkiem redakcyjnych zespołów serii „Transgresje”.
W beletrystyce (pod pseudonimem Max Lars) zadebiutował dwoma powieściami dla młodzieży: „Ludzie-skorpiony” i „Człowiek-Litera”; wydawał także autobiograficzny esej „Krótka historia pewnego żartu”. Później napisał samodzielną analizę literacką „Romantyczna przestrzeń wyobraźni” oraz „Literatura a zdrada: od Konrada Wallenroda do Małej Apokalipsy”.
Życie prywatne: od maja 1971 jest mężem Krystyny z domu Turkowskiej, mając synów Marcina Rafała (ur. 1971) i Adama Juliusza (ur. 1979).