Jan Mikołaj Chodkiewicz
Biografia
Jan Mikołaj Chodkiewicz urodził się 14 grudnia 1738 roku w Gdańsku jako syn Adama Tadeusza Chodkiewicza, wojewody brzeskolitewskiego, i Rozalii z Czapskich, wojewodzianki pomorskiej.
W 1757 roku ukończył Akademię Wileńską, po czym został mianowany pułkownikiem Jego Królewsiej Mości. W latach 1758–1759 brał udział w wojnie siedmioletniej po stronie Francji. Był pułkownikiem województwa wileńskiego i konsyliarzem konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1764 roku.
W 1764 roku został wybrany posłem na sejm konwokacyjny z województwa wileńskiego, elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego i posłem na sejm koronacyjny 1764 z tego województwa. Jego oddziały w 1764 roku najechały zamek w Białej Podlaskiej należący do Radziwiłłów.
W 1764 roku odznaczony został przez króla stanowiskiem generała-adiutanta, Orderem Świętego Stanisława (1765) i godnością starosty generalnego Żmudzi. Był członkiem Komisji Wojskowej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1766 roku. W 1766 roku został senatorem rezydentem. W czasie konfederacji barskiej przyjął postawę niejednoznaczną; oficjalnie ubolewał nad stanem zniewolonego kraju, lecz popierał dowódców wojsk pruskich i rosyjskich, które chroniły jego dobra prywatne.
9 maja 1774 roku odznaczony Orderem Orła Białego. W 1778 roku przyjął szarżę generał-lejtnanta w wojsku rosyjskim. Pochowany w monasterze bazylianów w Supraślu.
1 stycznia 1766 roku poślubił w Podhorcach Ludwikę Marię, córkę Wacława Rzewuskiego i Anny z Lubomirskich. Małżonkowie mieli kilkoro dzieci, z których do dorosłości dożyło trzech synów: Wacław (1767–1784), Józef (1774–1828) i Aleksander Franciszek (1776–1838) oraz dwie córki: Rozalia (1768–1794) i Elżbieta (1771–1804). Ksawery i Anna zmarli w dzieciństwie.