Jakob Breyne
Biografia
Jakob Breyne, gdański kupiec i botanik, urodzony w Gdańsku w 1637 roku, łączył świat handlu z badaniami nad przyrodą.
Był synem Jakoba Breyna i Anny z domu Moorman, uchodźców kalwinów z Antwerpii. Uczył się w Gimnazjum Akademickim w Gdańsku, a podczas pobytu w Lejdzie uczestniczył w praktykach kupieckich i uczęszczał na miejscowy uniwersytet jako wolny słuchacz, zajmując się szczególnie botaniką. Po otrzymaniu wiadomości o nagłej śmierci ojca wrócił do Gdańska, przejął rodzinny interes i zajął się kupiectwem. W roku 1655 ożenił się z Sarą Rogge.
Po latach wrócił do swoich pasji naukowych. Założył też drukarnię, do której sprowadził nowoczesny sprzęt z Holandii i w której wydawał własne dzieła. Współpracował z rysownikami i rytownikami gdańskimi oraz botanikami z różnych stron świata. Odmówił propozycji objęcia profesury na Uniwersytecie w Lejdzie w 1668 roku, a w Gdańsku uzyskał prawa obywatelskie. Był także kolekcjonerem bursztynu bałtyckiego.
Zbiór bursztynów Breynów, Jakoba i jego syna Johanna Philippa, który wygłaszał wykłady na temat części posiadanych brył i wypożyczał je badaczom, został w 1766 roku zakupiony przez Katarzynę II. Breyne utrzymywał żywe kontakty z holenderską nauką i ogrodami botanicznymi, a także gromadził zielnik i księgozbiór, które rozwijał jego syn. W jego pracach i korespondencji pojawiają się liczni botaniczni partnerzy z Holandii i Anglii, w tym James Petiver oraz Karol Linneusz, który wielokrotnie opierał się na pracach Breynego.
W 1677 ukazało się Exoticarum aliarumque minus cognitarum plantarum centuria prima, a w 1680 Prodromus fasciculi rariorum plantarum, obserwowanych w hortis celeberrimis Hollandiae, z dodatkami Interrogationes. Druga część Prodromus ukazała się w 1689, a trzecie wydanie – w 1739, już po śmierci autora, opracowane przez jego syna Johanna Philippa Breynego.
Jakob Breyne znany jest także z prac dotyczących ogrodów Holandii i Flory Prus, a jego prace stanowiły inspirację dla Carola Linneusza. Niektóre gatunki roślin noszą nazwy upamiętniające Breynego, a w nomenklaturze botanicznej jego nazwisko występuje w formie Breyne.